Varlık - Yokluk . . .

İslamince · Tarih: Pts Tem 06, 2009 5:10 pm Mesaj konusu: Varlık - Yokluk . . .

Varlık - Yokluk . . .

Gerçek mutluluk için arada sırada kederlenmek, hayatın hasılatını toplamak adına zaman zaman azaba uğramak, zorluklara maruz kalmak... Ezel ile ebed arasında nefis ile ruhun, günah ile sevabın amansız mücadelesi... İşte yolcunun asıl kimliğini oluşturan, hayat kütüğüne ne sıfatla kaydolunacağını gösteren mihenk. Yükün ağır veya hafif olması, yolculuğun kolay veya zor olmasıyla doğru orantılı. Yükü hafif olan kolay menzil alır ve murad yeli onu maksada kolay ulaştırır. Amma ki yükü ağırsa kişinin, nasıl ilerlesin taşlık yolda, yalınayak?!.. Hele de gereksiz olanı atmayı, fuzulî yükten kurtulmayı, boş hamallığı terk etmeyi akıl etmiyorsa!..

Mademki her şey zıddıyla kâimdir, o halde varlık da elbette yoklukla ölçülecektir. Varlık çoğaldıkça burada keder, ötede sorgu çoğalacak; varlıktan geçtikçe keder de sual de yok olacaktır. Fuzulî Mecnun’u Hakk’a erdirirken ona şöyle dedirtir:

Kurtar beni ıztırâb-ı gamdan

Ver müjde vücûduma ademden

Yani ki, “İlahî! Varlığıma yokluktan bir müjde eriştirip (varlığımı yok edip) beni gam ıztırabından kurtar!” Öyle ya, fanî varlıktan geçmeyince yokluğa, yani bakî olan gerçek varlığa erişmek muhal. Varlığın çokluğu nisbetinde yolculuk zor, ölüm ürkütücü. Düşünsenize bir, onca mal mülk edinmişsiniz, onca çalışıp kazanmışsınız, sonra da onları sahip(!)lenmişsiniz, ecel gelince nasıl bırakıp gider insan?!.. Hayata sarılmalar öyle çok ki onun zıddı olan ölüm hiç akla gelmemiş, varlığa öyle alışılmış ki yokluk akıldan silinip gitmiş... Hani yükü hafif olanların yolculuğu da kolay olurdu?!..

İşin özü ve özeti şu: Ecel geldiğinde terk edecek ne kadar az şey var ise “lebbeyk!” diyerek ölüme o derece çok kucak açılabilir. O halde varlığınız çoğaldığı oranda onu hayır yolunda azaltınız ki yolculuklarınız kolay olsun!.. Çokluğun derdi elbet çok olur; yokluk kapısında nefis de yok olur.

Yunus ne güzel söylemiş: Bunca varlık var iken gitmez gönül darlığı.

İskender PALA

yeter__1 · Tarih: Prş Tem 16, 2009 11:06 am Mesaj konusu:

sitemizde bir yazı okumuştum bir Allah dostu varmış.Hep ibadetle meşgul olurmuş.varlığı sadece birkaç parça maldan ibaretmiş.Adama yeni bir ibrik hediye ederler.onuda başkasına hediye eder şu sözleri söyleyerek:

"Al şunu kardeşim.Namazımda aklımı meşgul etti..."

Yani emanet olarak elimizde bulundurduğumuz malları emanet olduğunu idrak etmeli,gönlümüze sokmamalı ve İskender PALA yazarın dediği gibi hayır yollarda tüketmeliyiz İNŞAALLAH.

Allah razı olsun Beyzanurum çok güzeldi.
_________________
ÇIKTIK YOLA BİR KERE, DÖNÜŞ YOK GAYRI!...SEN KES YOLUMU! SANA ULAŞSIN ÇIKTIĞIM TÜM YOLLAR...

İslamince · Tarih: Prş Tem 16, 2009 2:58 pm Mesaj konusu:

ALLAHSENDENDE RAZI OLSUN İNŞ CANIM YAZILARIMI TAKİP ETTİGİN İÇİN... Teşekkürler

hafize · Tarih: Prş Tem 16, 2009 5:36 pm Mesaj konusu:

Hayata sarılmalar öyle çok ki onun zıddı olan ölüm hiç akla gelmemiş, varlığa öyle alışılmış ki yokluk akıldan silinip gitmiş... Hani yükü hafif olanların yolculuğu da kolay olurdu?!..
insan ruhu ebedii oldugu için ölüm çok uzak gelir insana aslında ölüm sadece daimi kalacağımız yere ahirete geçiş. insan olarak gönlümüzü hafifletmek ölümü uzak görmemek en dogrusu. ALLAH CC farkına varanlardan eylesin. yine cok güzel bir paylaşımda bulunmussun beyzanurcum. tesekkürler Smil

yeter__1 · Tarih: Prş Tem 16, 2009 7:29 pm Mesaj konusu:

çok haklısın amin.
_________________
ÇIKTIK YOLA BİR KERE, DÖNÜŞ YOK GAYRI!...SEN KES YOLUMU! SANA ULAŞSIN ÇIKTIĞIM TÜM YOLLAR...

lalegul · Tarih: Prş Tem 16, 2009 8:29 pm Mesaj konusu:

beyzanurum ALLAH razı olsun biz kullar malesef ki eski alimlerin tırnağının uclarına bile gelemeyiz onlar var ya onlar ALLAH dostları onlar bir dünya ya kapılmış gidiyoruz herşeye oflar poflar olduk şükretmeyi unuttuk başımıza bir şey geldiğinde hep benimi buluyor diyor ve ısyana teşvik ediyoruz rabbim bunların cümlesindensana sığınırız Sad

bizi salih ameller işleyenlerden eyle ve o senin sevdiğin kullarının tırnağının ucuna gelebilmeyi nasip eyle üzüntü

aminnnnnnnn üzüntü

_________________

İlk” te “son” bulmaktır!..“Başlangıçta”, “bitmek”tir AŞK!...Aşk ne hüzün, ne sevinç, ne hülya…Aşk, sahili olmayan koca bir derya!…Aşk ne Mecnun, Aşk ne Leyla… AŞK dediğin, yüce MEVLA