Ölümü unutmak öldürüyor kalplerimizi

MeDiNe

Ölümü unutmak öldürüyor kalplerimizi…

“Benim yaşayacak daha çoook vaktim var” diyenler var, harıl harıl yarına plan program yapanlar var. Dünyaya sımsıkı tutunan ama ölümün o bağı bir gün koparacağını ebediyen unutanlar var…

Çare değil ki unutmak ve unutmak ertelemiyor ölümü. Çekip almıyor onu başımızdan ya da bir zaman farkı vermiyor bize. Unutmak sadece oyalıyor, ölüme hazırlanmak için geçirmemiz gereken vakitleri harcıyor.

Unutmak öldürmüyor ölümü, ölümü unutmak öldürüyor kalplerimizi!

Şimdi kapayın gözlerinizi ve farz edin ki birisi karşınıza dikildi ve size yarın öleceğinizi söyledi, tüm ısrarlarınıza rağmen, bunun bir şaka olmadığını ve yarın sevdiklerinize, dünyaya son kez bakacağınızı haber verip gitti. Ne yapardınız?...

Eliniz ayağınız titrer, başınız döner, gözlerinizin feri kaçardı değil mi? Ne yapacağınızı şaşırmış halde sağa sola savrulurdunuz…

Aileniz bir yanda, sevdikleriniz bir yanda, uygulayıp uygulamayacağınız belli olmayan geleceğe dair planlarınız bir yanda! Ne olacak şimdi? Vaktin dolmasına az kaldı eyvah!

Ne yapardınız? Bir düşünün...
Oturup hüngür hüngür ağlardınız değil mi? Çok ağır gelirdi vaktinizin bir gün gibi kısa bir süre sonra dolacağı. Oysa daha yapılacak çok işiniz vardı ama şimdi hepsi boş. Bankada biriktirdiğiniz paranız biraz daha yaşamanızı sağlayamıyor, oysa canınızı dişinize takmış var gücünüzle para biriktirmiştiniz. Hatta onun için sabah uykularınızdan hızla uyanmış koşa koşa işinize gitmiştiniz. Ama bunu, sabah namazı için hiç yapmamıştınız.

Oysa şimdi, rahat bir hayat için istiflediğiniz paranız, felaketiniz gibi gözüküyor. Üstelik sizin harcamanıza zamanınız da kalmadı, başkalarına nasipmiş demek ki, sizi kurtarmayan paranız!

Ne yapardınız? Bir düşünün…
Dünyalık elemlerinizi unutur, yapabileceklerinizi yapmaya çalışırdınız. Helallik almanız gereken insanların bir listesini hazırlardınız, belki de tek tek arayıp helallik almak isterdiniz, bir an önce öyle değil mi? Fakat gıybetini ettiğiniz tonlarca insan vardır, nereden bulacaksınız şimdi onları?...

Hakkına girdiğiniz insanlar vardı; kapısını çalıp hal hatır sormadığınız komşunuz, bir kap sıcak çorbası olmayan dindaşınız, hastayken kapısına gidip teselli etmediğiniz ahbabınız, dünyanın herhangi bir köşesinde, üstüne dökülen bombalarla can verirken, el açıp kurtulması için dua etmediğiniz Müslüman kardeşiniz!...

Ne olacak şimdi, hepsinin hesabı sorulursa ne olacak haliniz? Bunları düşünmek için ölümden haber mi almanız gerekirdi. Ama artık çok geç!...

Ne yapardınız? Bir düşünün...
Hakkına girdiklerinize ulaşamayacağınızı anlayınca, gözünüz duvarda asılı kalmış ilahi kitaba mı takılırdı? Hani Kuran’dı onun adı, bugüne kadar sadece Ramazan aylarında açıp bakardınız, diğer günler aklınıza bile gelmezdi açıp okumak. Oysa O, size Yaratan’dan gelen ilahi bir fermandı, hayat kitabıydı.

Hiç merak etmediniz mi içinde neler yazıyor? Sizden ne istiyor? Bugün kaçamadığınız ölümden nasıl bahsediyor diye...
_________________

"Keşke anlatabilsem..
Bir tebessümün nelere kadir olduğunu."

su · Tarih: Pzr Tem 25, 2010 10:53 pm Mesaj konusu:

çok güzel bi paylaşımdı ALLAH razı olsun ..
ALLAH ölümü her an hatırlayanlardan olmayı nasip eylesin bizlere..
_________________
[Linki görmek için Kayıt veya Giriş yapmanız gerekmektedir.]

Uploaded with [Linki görmek için Kayıt veya Giriş yapmanız gerekmektedir.]

MeDiNe · Tarih: Pzr Tem 25, 2010 11:06 pm Mesaj konusu:

sendende kardeşimm Smil

_________________

"Keşke anlatabilsem..
Bir tebessümün nelere kadir olduğunu."

su · Tarih: Pzr Tem 25, 2010 11:13 pm Mesaj konusu:

aminnn..cümlemizden inşallahhh.. Smil

_________________
[Linki görmek için Kayıt veya Giriş yapmanız gerekmektedir.]

Uploaded with [Linki görmek için Kayıt veya Giriş yapmanız gerekmektedir.]

yasingungor · Tarih: Sal Nis 26, 2011 12:50 pm Mesaj konusu: s.aleyküm

Ölümü unutmak dünya maneviyatina kapilmak demektir,ölümü unutmak hem azabi,hem mükafati unutmak demektir...
sahih olup olmadigini bilmedigim ve kimden rivayet oldugu hatirlamadigim bir hadisi serifte söyle yaziyordu
bir gün hz. Osman efendimiz genclik zamanlarinda sakalinda gördügü bir beyaz kilin sebebiyle oturup aglamaya ve sükretmeye baslamis, onu görenler sebebini sormuslar
aglayarak sükürler ediyorsunuz, sebebi hikmetini bilirsek bizede sükür firsati cikar demisler
hz. Osman efendimiz gözyaslarini silerek ve hafifte tebessüm ederek söyle buyurur :
bu güne kadar allah korkusu ve ölümü unutma korkusu icinde yasadim ölümü unutmamak icin hep aklimda tutmaya calisoyrdum
ama hamdolsunki rabbim bir vesile ile artik unutamayacagim bir isaret verdi bana
ve ben artik ölümü unutmak korkusu ile yasamayacagim
her o beyazlayan kili gördükce en güzele kavusacagim günü hatirlayacagim
aglamam sevinctendir,sükrümse rabbimin bana bu hediyesi icindir diye buyurmustur...
Aklimda kalan sekliyle anlatmaya calistim insallah bi hata etmemisimdir
bu vesile ile ölümü tekrar hatirlattiginiz icin tesekkür ederim
rabbim o mahser gününde sevinen kullardan eylesin
selam ve dua ile...
_________________
Beni bir ben bilirim
birde beni Yaradan,
Bana bir ben gerek
Birde beni anlayan...