İmam Ahmed ibn Hanbel rh.a.
Hanbelî mezhebinin imamı Ahmed ibn Hanbel rh.a. (ö.241/855), en büyük hadis kaynaklarından ve 28.000 civarında hadis-i şerif ihtiva eden, pek değerli “el-Müsned” kitabının müellifidir. Abbasi halifelerinden Mütevekkil, Ahmed b. Hanbel’e bir talebesini göndererek, saralı bir cariyesi olduğunu ve bunun tedavisi için dua etmesini istemişti. İmam, bir takunya çıkararak öğrencisine verdi ve ona dedi ki:
– Halifenin konağına git, cariyenin baş ucunda otur. Onu rahatsız eden cinnîye de ki: Ahmed senin için şöyle diyor: “Bu cariyenin içinden hemen çıkmak mı hoşuna gider, yoksa şu takunya ile dövülmek mi?”
Adam konağa giderek cariyenin yanına oturduktan sonra İmam Ahmed hazretlerinin dediklerini aynen söyler. Cin ise cariyenin ağzıyla şöyle der:
– Hay hay, başüstüne! Eğer İmam Ahmed bize, Irakta ikamet etmeyin, diye emir verse orada oturmayız. Çünkü o Allah’a itaat eder. Kim Allah’a itaat ederse herkes ona itaat eder.
Böylece cin çarptığı kızdan çıkar gider, kızcağız da sakinleşip iyileşir.
İmam Ahmed’in vefatından sonra cin tekrar döner. Onu çıkarmak için gelen Ebu Bekir Merruzî’ye de şöyle der:
– Ben bu cariyeden ayrılmıyorum, sana itaat etmiyorum, sana söz de vermiyorum! Ahmed b. Hanbel Allah’a itaat ederdi, biz de ona itaatle emrolunmuşuzdur.
Büyük hadis alimlerinden Ebu Ubeyd ibn Sellam (ö.224/838) diyor ki: İmam Ahmed’i ziyarete gitmiştim. Evine girdiğimde beni kucaklayıp başköşeye oturttu.
– Ya imam, ev sahibi veya meclis sahibi başköşeye daha layık değil mi, dedim.
– Öyle ama isterse oraya oturur, isterse dilediğini oturtur, dedi.
– Keşke hak ettiğin şeyleri yapabilsem de her gün sana gelebilsem...
– Öyle deme! Benim dostlarım vardır, fakat her yıl ancak bir defa onlarla buluşurum. Onlara olan sevgim her gün buluştuklarımdan daha sağlamdır.
Muhammed b. Ebû Ya’lâ, Tabakâtü’l-Hanâbile (Riyad 1999), 2/148, 212.
Seyf-İslam Forum
Kitap Tanıtımı
