Aşk'a, "ah" ile başlarken…

Üveysi özlemlerin kırıntısıyla beslenir yüreğim sahra dehlizinde..
Yusufi kuyularda kaderden kazaya düşerken,
Eyyûbi sabırlarla beklerim, beni kalbinin sultanlığına çekecek ipi..
Fasl-ı gül'de aşık turnalar ırmaklara muştularla akarken,
Adını satırlara gizlerim gözlerin yıldızları merhabalarken..

Zeytin gözlerinden gecelere yıldız düşsem Fatıma!

(...)

Abdestini aldığımız aşk'da üç defa kalbime seni çekerken,
Her hükmü meshederim başıma, Hamd-ü senalarla..
Kelamların en güzelini okurken "aşk aşk" diye,
'Niyet ettim Rabbimin Rızası İçin Sevmeye' dedik hayâ kapısında yâr..

(...)

Sen yürüyünce gül nazı adımlarla,
Attığın her adıma karşılık sayfalarıma bir 'harf' düşer...
Her harfin damarında sen dolaşırken,
Özlemler kabarır, dudaklarımın arasına bir 'ah' düşer...
Gözbebeklerinde okununca aşk bir ikindi vakti,
Her cümlenin sonuna bir 'sen' düşer...

(...)

Hicranlara mersiyeler okurken dilim,
'inşaAllah' der, 'amin'lerle noktalarım her cümleyi..

Hafâza melekleri şahit olsun sırrımıza..
Bu aşk'ın meali bensem, tefsiri sensin Fatıma!


-Kadim Dolunay-

"Keşke anlatabilsem..
Bir tebessümün nelere kadir olduğunu."