Ebi Osman-ı Mekki (Kuddise Sırruhu)

ŞEYHÜLİSLÂM

Hazreti Şeyh Amr-İbni Ebi Osman-ı Mekki (Kuddise Sırruhu)

Hz. Şeyh amt İbni Ebi Osman-ı Mekki, Kuddise sırrahul aziz, tarikat ulularından idi. Bağdad'da Ebu Said Harraz Hz. lerini görmüş idi. Hayatı manevi (ihata) ve letaifle mevsuftu. Çok yıllar Ka'betullah'ın aziz ve şerif hareminde mutekif olmuştu.
Bir gün Hallac-ı Mansur'u gördü.
"Ne yazarsın?" dedi.
"Kur'ana muaraza yazarım" dedi. Bu söz şeyh hazretlerine gayet katı geldi. Mansur'a yavuz beddua kıldı.
"Berhudar olmagil" dedi ve katından kovdu. Hallac'ı Mansur'a ne bela geldi ise o bedduasından geldi dediler.

Amr Hz. leri birgün 'Gençname' tercümesini bir kağıda yazıp, seccadesinin altına komuştu. Abdese vardı. Hüseyin Mansur geldi, o kağıdı aldı Şeyhe malum oldu.
"Hüseyin gelmiş, o kağıdı danışmadan almış, Tez ola ki onun ellerini ve ayaklarını keseler ve onu asakoyalar ve oda yakalar ve külünü göğe savuralar" dedi. Hz. şeyhin dediği gibi oldu.

O Gençnamesinde yazılı idi ki: "O vakit can, Hz. Adem Aleyhisselam gövdesine Hak Teala Hz.lerinin emri şerifiyle girdi, cümle feriştehlere buyurdu. Ademe secde edeler. Cümlesi secdeye vardı. Şeytan-ı lain ademe secde kılmadı. Adem'in kalbine can nasıl girdi, onun sırrını göreyim, bileyim dedi. İblis bilirdi ki feriştelerden birisine lanet olacak.
"Bakalım hangisine lanet olunur, göreyim" derdi. Lanet olunacak yalnız kendisi imiş. Lanet olundu, Dergahtan sürüldü. Feryad-u figan eyledi ki:
"Hani benim kulluğum. Yerde gökte sana ibadet kılmadık, secde etmedik bir karış yer komadım. Madem Adem için bana lanet eyledin, (Surei Sad 78) Kıyamet kopuncaya kadar beni öldürme, Adem oğullarından öcümü alayım" dedi. Hak Teala: "Sana mühlet verdim. Ta kıyamete değin ölmeyesin izzim ve celalim hakkiyçün sana tabi olanlarla cehennemi doldururum" buyurdu.
Ol Gençname ki Amr İbni Emr Osman Hz leri yazmıştı. Bunu muhabbet kitabında yazıyordu ki, Hak Teala Hazretleri canları, kalıplardan yedibin yıl evvel yarattı. Kalıp alemine getirmek için Adem oğullarının canlarına günde 360 kere keşif ve tecelli nurunu nisar (serpme saçmak) kılardı. Sırrı can içinde zindana koydu, canı gönül içinde mahbus eylediyse aklı bunların arasına merkeb eyledi. Peygamber de ferman verdi: "Benim buyruğumu tutun. Herkim benim buyruğumu tutarsa gönlü muhabbete ulaşa, canı kurbete ere, sırrı vuslatla karar tuta, şüphesiz uçmağa gire ve didarıma layık ola." dedi.

alıntıdır..