Bayramlar şimdi yas tutuyor, gönüller onu anlamıyor!

Mustafa Cilasun

Kimbilir ne kadar umutla beklerdik, kurban edilmek için seferberdik
Neden o an ve geçen bir zaman için manalı gönlün emanetçileriydik
Nelerden vazgeçtik hala fedret devri diyerek izanımızı kimlere verdik
Hani birdik ve beraberlik içinde nifakı def eden fedailerdik,niye yittik

Hayatı ve ana tevdi edilmiş her canı, neden aşkla görmezden gelsik
Zaman içinde hayli fakirleştik ve hal manasında fevkalade sefilleştik
Ne bayramı manasına gark ederek terennüm ettik ne aşkı nefeslendik
Niçin ruhumuzun suskun nidasını görmezden geldik, aşkta körleştik

Ne kadar hevesimiz varsa nefsanilik dizboyuna çıkınca kime ne dedik
Siyasilerin teranesinden ve ekranların verilen tanzimi çihetindendik
Neden kabuğumuza çekilmiştik, ramazan ve kurbanlara şahitlik ettik
Kime hangi manadaki sözü vermiştik ve ahitleşerek nefsimize yenildik

Kabe ziyareti kimler içindi, arafata çıkmak neden bir cehtin zaferiydi
Cem olmak, şuranın farkındalığında yol almak, kimin bir emanetiydi
Ruhun ve kalbin özgür hali, sevdaya matuf izmihlali, nekadar şerefti
Varlık, hemizin gönüllerini sefilleştirdi, kıt kanat geçinmek ise ülfetti

Sosyalleşmek, tekamülün ve terakkinin farkından uzaklaşmak, nardı
Korkular dehlizinde yaşamak ve ses çıkartmadan kul olmak ne azaptı
Neden fetihler gönül iklimnde olmalıydı, nefsin tezkiyesi de bir şarttı
Ne kurban olmak hakkıyla anlaşıldı, ne bayramlar gönlümde aşklaştı

Mustafa CİLASUN
_________________
Aşk; halin demidir!